Ik ging met een collega mee naar de bijeenkomst omdat ik benieuwd was wat er allemaal gezegd zou worden. De intentie om te stoppen met roken had ik al wel een lange tijd maar HET "stop" moment had zich nog niet voorgedaan. Ik was er van overtuigd dat je er volledig achter moet staan om te kunnen stoppen. En dat stond ik niet. Ik was altijd een "gelukkige" roker.

Aan het eind van de 1e bijeenkomst had ik mij dan toch ingeschreven om mee te doen. Toen ik later thuis kwam en het met mij partner besprak, ging er toch wel een bepaalde spanning en angst door mij heen. Ik moest een trouwe vriend gedag gaan zeggen. Maar ik had nog twee weken om aan dat idee te wennen en in die twee weken mocht ik zoveel roken als ik wilde. Maar tijdens die twee weken vergat ik een aantal keer mijn pakje shag mee te nemen naar mijn werk en verloor ik een pakje, nou dat was mij nog nooit overkomen. Dus dat zag ik als teken. Een teken dat het nu inderdaad het moment is om te stoppen met roken.

De stopdag kwam en ik zag er niet eens zo heel erg tegen op. Het moeilijkste moment vind ik na de avondmaaltijd. De eerste weken heb ik heel wat kasten uitgemest. Werk dat al langere tijd bleef liggen werd eindelijk gedaan. Na 4 weken gestopt te zijn met roken was de laatste bijeenkomst. We kregen allemaal een certificaat. Maar toen begon het echte stoppen met roken want tijdens de bijeenkomsten had je een stok achter de deur, het blaasmoment.

Elke week een koolmonoxideblaastest. Maar als die stok weg valt dan pas weet je of je sterk genoeg bent om "nee" te blijven zeggen tegen het nicotine monstertje dat op je schouder zit en constant tegen je praat. Vooral op de momenten dat ik niet werk. 8 weken had ik niet gerookt toen mijn eerste zwakke moment kwam. Ik kreeg slecht nieuws en toen ging ik voor de bijl. Nico had gewonnen!

Ik was zo stoned als een garnaal en dacht toen, verrek wat ben ik stom geweest. En gelijk wist ik weer waarom ik gestopt was.
Want ik voel mij zoveel beter sinds ik niet meer rook, ik ben vrolijker, ik heb meer rust, ik ruik veel beter en het hardlopen gaat veel beter.  En volgens mijn omgeving zie ik er ook beter uit. Zoveel voordelen alleen maar door niet te roken. Maar het valt niet mee om een verslaving, die je 23 jaar heb gehad, in een keer van je af te schudden.

Na 10 weken vind ik het nog steeds heel erg moeilijk en heb ik al meerdere malen een trekje van een sigaret gerookt. Soms vind ik het lekker en soms vind ik het heel erg vies. Op de momenten dat ik er naar neig om een pakje sigaretten of shag te kopen gooi ik geld in een spaarpot, deze komt zo wel lekker snel vol. De overtuiging om te stoppen is er nog steeds en die houd ik stevig vast. Ik dank mijn werkgever CZ en de fantastische begeleider van de cursus voor de mogelijkheid om van deze verschrikkelijke verslaving af te komen.

Met vriendelijke groeten,

Leonie K. mei 2009