Beste sigaret,
Jarenlang ben je toch wel mijn maatje geweest. Als ik steun en troost zocht dacht ik dat bij jou altijd te vinden. In het begin, op 19-jarige leeftijd, vond ik je interessant maar moest leren om je prettig te vinden. Ik deed mee met mijn mede-studenten en na korte tijd werd je echt iets waar ik mij "goed" bij voelde. Je hebt me wel veel geld gekost, achteraf, en in relaties was er geen enkele hinder; zij rookten óók. In de loop der jaren één keer zes jaar de "vriendschap" verbroken en de laatste twee jaar een paar keer voor een korte periode, helaas....ik liet je wéér toe.
Ik wil nu écht gewoon van je af maar je blijft je hardnekkig aan me vastklampen. Daar heb ik een hekel aan; ik wil door niets of niemand geclaimd worden en van niets of niemand afhankelijk zijn. Ik verbreek hierbij dus definitief de band; je blijkt een wolf in schaapskleren te zijn!